Lęk przed pająkami to arachnofobia. Nazwa pochodzi z języka greckiego, połączenia słów _arachne_, czyli po polsku pająk, i _phobia_, czyli lęk. Została sklasyfikowana jako zaburzenie psychiczne na początku XX wieku przez francuskich psychiatrów ze szkoły Charcot na Uniwersytecie w Paryżu. Arachnofobia jest prawdopodobnie pozostałością wczesnego etapu rozwoju ewolucyjnego człowieka. Homo sapiens i jego najbliżsi przodkowie przez miliony lat funkcjonowali w nieustannym zagrożeniu przed śmiertelnym ugryzieniem jednego z przedstawicieli licznych gatunków trujących pająków. W związku z tym, mózg Homo sapiens wykształcił mechanizmy obronne, mające wywołać podświadomą reakcję lękową, uaktywniającą się na widok kształtu przypominającego pająka. W dalszym procesie ewolucji, ludzie posiadający ten schemat reakcji na wielu obszarach geograficznych mieli większe szanse przeżycia od osobników pozbawionych tego mechanizmu. Po zmianie trybu człowieka z koczowniczego na osiadły znacznie zmniejszyło się zagrożenie ugryzienia przez jadowitego pająka.